Etem Gölbaşı


Yalnızlık


YALNIZLIK

Sessiz ve karanlık bir odadayım

Her şey aynı renkte aynı biçimde

Nerede diyorum yıldızım ayım

Kara bir gecedir sanki içim

 

Ne uzakta ne yakında parıltı var

Nede bir yaprakta dalda hışırtı var

Karşımda inen çıkan duvarlar

Sanki kararmış simsiyah bir kedi

 

Gözlerim daldıkça böyle boşluğa

Ne uzak ne yakın hissedilmiyor

Yalnızlık benziyor çelik bir ağa

Saatler yürümüyor zaman geçmiyor

 

Pencerem yokluğa açılmış gibi

Nerdeyse kederimden çıldıracağım

Koparıp atacağım çırpınan kalbi

Saçımı yolarak haykıracağım